تأثیر رطوبت مواد پلاستیکی بر کیفیت محصول نهایی و راهکارهای جلوگیری از آن
در صنایع تولید قطعات پلاستیکی، کیفیت محصول نهایی تنها به نوع دستگاه تزریق یا قالب وابسته نیست. یکی از مهم‌ترین عواملی که می‌تواند کیفیت تولید را تحت تأثیر قرار دهد، میزان رطوبت موجود در مواد اولیه پلیمری است. بسیاری از تولیدکنندگان با مشکلاتی مانند حباب، کاهش استحکام قطعات، تغییر رنگ و افزایش ضایعات مواجه می‌شوند، در حالی که علت اصلی این مشکلات رطوبت مواد اولیه است.
به همین دلیل در کارخانه‌های مدرن، استفاده از دستگاه گازگیر به عنوان یکی از تجهیزات ضروری قبل از فرآیند تزریق پلاستیک شناخته می‌شود.
رطوبت مواد پلاستیکی چگونه وارد گرانول‌های پلاستیکی می‌شود؟
گرانول‌های پلیمری به‌ویژه انواع هیگروسکوپیک مانند( PA نایلونPET، PC، ABS و PBT ) تمایل زیادی به جذب رطوبت از محیط دارند. این جذب می‌تواند از چند منبع رخ دهد:
- انبارش طولانی‌مدت در محیط با رطوبت نسبی بالا
- باز بودن کیسه‌های مواد در زمان استفاده
- حمل‌ونقل در شرایط آب‌وهوایی مرطوب
- تماس مستقیم با هوای آزاد در قیف دستگاه تزریق
حتی مقادیر بسیار کم رطوبت برای برخی مواد کافی است تا مشکلات جدی ایجاد کند. به همین دلیل استانداردهای بسیاری از تولیدکنندگان قطعات مهندسی، حداکثر رطوبت مجاز را بین ۰٫۰۲ تا ۰٫۱ درصد تعیین کرده‌اند.
چرا رطوبت مواد پلاستیکی برای پلیمرها خطرناک است؟
رطوبت مواد پلاستیکی برای بسیاری از پلیمرها بسیار خطرناک است زیرا در دمای بالای فرآیند تزریق پلاستیک (معمولاً ۲۲۰ تا ۳۵۰ درجه سانتی‌گراد) باعث واکنش شیمیایی هیدرولیز می‌شود؛ در این واکنش، مولکول‌های آب با پیوندهای کووالانسی زنجیره پلیمری واکنش داده و آن‌ها را می‌شکند، که نتیجه‌اش کاهش وزن مولکولی پلیمر، افت ویسکوزیته مذاب و تضعیف شدید خواص مکانیکی مانند استحکام کششی، مقاومت به ضربه و سختی است. این تخریب شیمیایی بازگشت‌ناپذیر بوده و حتی اگر قطعه ظاهری سالم داشته باشد، از درون شکننده و ضعیف می‌شود؛ همزمان، بخار آب محبوس حباب، رگه‌های نقره‌ای، کدری و نقص‌های ظاهری ایجاد می‌کند و در نهایت منجر به افزایش ضایعات، کاهش عمر مفید قطعه و حتی خطرات ایمنی در کاربردهای حساس می‌گردد.
تأثیر رطوبت مواد پلاستیکی بر کیفیت محصول نهایی و راهکارهای جلوگیری از آن
نظرات
ارسال یک نظر